Een nieuwe stap voor Ad en Netty

Het stel wil – samen met hun hondje Thaigo – doorstromen naar een appartement.

Gelijkvloers wonen is al jaren een droom van Netty van Hoof (73). Ze wil graag verhuizen naar een appartement zonder trappen. Lange tijd dacht haar man Ad (ook 73) daar anders over. Maar sinds een tijdje is ook hij om. Samen denken ze serieus na over een verhuizing. Ze hebben zich aangemeld voor doorstroming naar de nieuwbouw in hun eigen straat, de Zesde Haren. Daar komen appartementen beschikbaar speciaal voor mensen uit de wijk.

Ad en Netty wonen al sinds 1976 in De Haren. Eerst aan de Derde Haren. Later, in 1986, verhuisden ze naar hun huidige woning aan de Zesde Haren. Ad vertelt: “Onze oude buren uit West kwamen hier wonen. Hun huis had veel licht, vooral aan de achterkant. Toen er een huis naast hen vrij kwam, konden wij daar naartoe verhuizen. We hebben hier een fijne tijd gehad met elkaar.”

Al ruim 20 jaar geleden wilde Netty verhuizen. “De kinderen waren het huis uit. Ik had een redelijk groot appartement gezien bij de Helftheuvel. Maar we verdienden net iets te veel om ervoor in aanmerking te komen. Dat was echt frustrerend.” Na een paar teleurstellingen besloot ze haar droom voorlopig opzij te zetten. Ad wilde liever blijven. “Ik zei: we wachten de renovatie af, dan kunnen we nog kijken.”

Die renovatie is inmiddels klaar. Maar het was geen makkelijke tijd. Beiden zeggen tegelijk: “KOUD!” Ad legt uit: “Ons huis was in de winter aan de beurt. De spouwmuur werd deels weggehaald. Het was soms -10 graden in huis. Nu is het gelukkig weer warm en hoeven we minder te stoken.”

Toch blijft het idee van verhuizen kriebelen. Elke dag kijken ze op Thuispoort of er iets leuks te huur staat. Ze staan al heel wat jaren ingeschreven en kwamen jaren geleden in aanmerking voor een nieuwbouwappartement in Hintham. Ze waren eerst enthousiast en volgden de bouw. “Maar ik raakte in paniek,” zegt Netty, “het appartement was kleiner dan we dachten. Door de ramen konden we onze meubels niet goed kwijt. Toen hebben we toch maar nee gezegd.”

Ad is vaak te vinden bij De Hooghe Clock. Hij speelt daar vaak biljart en is vrijwilliger bij de biljartvereniging. “We hebben daar ook naar de appartementen gekeken. Er zijn acht grote appartementen. Die zouden perfect zijn, maar de kans is klein dat we er één krijgen. Jammer, want het is erg gezellig bij de Hooghe Clock.”

Verhuizen van een groot huis naar een kleiner appartement is niet makkelijk. Vaak denken partners er verschillend over. De één wil snel weg, de ander liever niet. De één wil opruimen, de ander hecht aan spullen en herinneringen.

Kinderen spelen soms ook een rol. Ze vinden het vaak verstandig als hun ouders verhuizen zolang ze nog vitaal zijn. Zo maken ze het later makkelijker voor zichzelf én hun ouders. Bij Ad en Netty zijn ze het met elkaar eens: het is tijd om te gaan.

Het huis en de tuin vragen steeds meer onderhoud. Ad: “De tegels op het terras moeten worden vervangen. De schutting is ook bijna kapot.” Netty vult aan: “Maar dat mag hij niet meer doen van mij. We gaan toch verhuizen.” Ad lacht en zegt: “Misschien mag ik de trap nog wel schilderen.”

Met hun verhuizing maken Ad en Netty straks plaats voor een nieuw gezin dat ruimte nodig heeft. Netty zegt: “Dat is ook belangrijk. We moeten plaats maken voor jonge mensen.” Ze hebben hun voorkeur opgegeven voor een appartement op de begane grond met een terrasje aan de waterkant. Netty: “We willen graag beneden zitten voor onze hond Thaigo, dat is toch makkelijker.”

We wensen Netty en Ad veel succes bij hun zoektocht naar een appartement en zijn benieuwd waar zij straks – met Thaigo – neerstrijken in Den Bosch.